ลูกหมู...ลูกแจ...

posted on 05 Mar 2013 22:25 by lookpadlittle in LookMooLookJae directory Fiction

 

ฟิคนี้เป็นฟิคที่แต่งไว้นานแล้วค่ะ เป็น SF เรื่องแรกในชีวิต เมื่อก่อนเลยคง exteen ชื่อของลูกปัดนี่ล่ะ แต่ลืมพาสเวิร์ดเลยตั้ง อันนี้ขึ้นมาแทน เอ...จริงๆเรื่องนี้ก็ลงในบอร์ดฟิค และ บอร์ดส่วนตัวที่ล่มไปแล้ว และเด็กดีด้วย ก็...ลงที่นี่ด้วยแหล้วกัน ใครอ่านแล้วก็ถ้าลืมก็อ่านอีกรอบนะคะ ใครยังไม่เคย ก็ลองอ่านดูเนาะ ^^

 

 

 

ลูกหมู...ลูกแจ

ช็อตฟิค (จริงๆนะ) ยุนโฮxแจจุง

สร้างสรรค์ความเอ๋อโดย l-o-o-k-p-a-d

คำคมวันนี้ “อย่าได้เครียด เดี๋ยวพล็อตฟิคจะมา”



 

 

ลูกหมู...ลูกแจ

เข้าที่....

ระวัง...

ไป!!!






 

เคยได้ยินบ้างหรือเปล่าที่เค้าว่ากันว่า ขี้เหร่ตอนเด็กโตมาแล้วจะหน้าตาดี

แล้วเคยได้ยินบ้างหรือเปล่า ถ้าปากบอกว่าไม่ แต่เรากลับจะได้สิ่งนั้น

ถ้าไม่เคย ก็เคยซะ ฮึ่มฮึ่ม!!!



 

 

“คุณแม่ ยุนยุนไม่อยากมีเพื่อนเป็นลูกหมูกับก้างปลาหรอกนะ”

 

“คุณแม่ลูกแจไม่อยากมีเพื่อนเป็นเด็กปากห้อยพุงโตมีน้องปากเป็ดหรอกนะ”



 

 

เด็กชายหน้าตาดีสองคนถูกคุณแม่จูงซ้ายขวา เด็กชายตัวโตกว่าใส่เอี้ยมสีแดงชี้มือไปที่คุณน้าคนสวยที่นั่งอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะ คุณน้าคนที่คุณแม่บอกว่าจะมีเพื่อนเล่นมาให้เค้ากับชางมินน้องชาย เพื่อนที่...น่ารักๆ แต่ทำไม ทำไมปล่อยให้ยุนยุนดีใจเก้อล่ะ เพื่อนคนนั้นที่คุณแม่บอกว่าเป็นฝาแฝดกัน น่ารักทั้งคู่กลับ

 


อ้วนเป็นหมู!!!

แล้วก็ผอมยังกับก้างปลาแน่ะ!!!


 

.

.

.

“ยุนยุน มินนี่ครับ นี่น้องแจจุงกับน้องยูชอน ลูกคุณน้าโซฮีจ๊ะ”

“ลูกแจลูกชอนครับ นี่พี่ยุนยุนกับน้องมินนี่ลูกน้าเฮเคียวจ๊ะ”


...อ้วนยังกับหมูแน่ะ อีกคนก็ผ๊อมผอมแล้วยังจะจมูกบานอีก...


...หน้าตาก็เหมือนจะดีนะแต่พุงหญ๊ายใหญ่ แล้วคนน้องก็ปากเหมือนเป็ดหน๊าหนา อี๋ๆ....


“รู้จักกันไว้นะ โตไปจะได้ ‘ดูแลกัน’

.

.

.

“ลูกแจ ลูกหมู ลูกหมู ลูกแจ อู๊ดๆๆ”

“ไอ้บ้า ยุนยุนบ้า ตัวเองหล่อตายล่ะ”

“ตัวเองก็น่ารักตายล่ะ อ้วนเป็นหมู ไมมีใครเอา”

“เค้าไม่สน เค้าน่ารัก ตัวเองมีพุงก็ม่ายมีใครอยากจะเอา”

“ถึงมีพุงแต่ยุนยุนก็หล่อ”

“ถึงเค้าอ้วนแต่เค้าก็น่ารักนะ”

“น่ารักตรงไหน ไอ้ลูกหมู”

“หล่อตรงไหน ไอ้หมีลงพุง”

“ลูกหมู/ลูกหมี อย่างนาย ไม่มีใครเอาหรอก!!!!”


.

.



 “ลูกหมูๆ มานี่หน่อยดิ๊”มือสีคล้ำนิดหน่อยของเด็กชายในชุดนักเรียนโรงเรียนชื่อดัง ควักมือหยอยๆ เรียกเด็กตัวน้อยหน้าขาวผิวเนียน หน้าตาน่ารักน่าชังเสียอย่างเดียวอ้วนไปหน่อย ให้เดินเข้ามาหา

“เรียกลูกแจทำไมยุนยุน”

“เค้าเป็นพี่นะ ทำไมเรียกเค้าว่ายุนยุน ต้องเรียกพี่ยุนสิ”

“ลูกแจจะเรียกแบบนี้ ยุนยุนจะทำไม โรงเรียนนี้ของป๊ะป๋าลูกแจนะ แล้วทีตัวเองยังเรียกเค้าว่าลูกหมูเลย”มือขาวอวบแถมด้วยแขนอวบๆเท้าสะเอว(ที่หาไม่เจอ)แบบหาเรื่องเต็มที่

“แต่เค้าเป็นรุ่นพี่ เค้าแก่กว่านี่ แล้วเค้าจะเรียกลูกแจว่าลูกหมูใครจะทำไม ก็ลูกแจอยากอ้วนเหมือนหมูเองนี่”

“ใครว่าเค้าอ้วนเหมือนหมู ยุนยุนบ้า ใครๆก็บอกว่าเค้าอวบอิ่มน่ารักน่ากอดทั้งนั้น ป๊ะป๋าก็ยังชมเค้าเลย"

”หูยยย มีแต่คุณอาล่ะสิที่อยากกอดหมูแบบลูกแจน่ะ อ้วนเป็นหมูแบบนี้ หน้าตาก็น่าเกลียดแบบนี้ไม่มีใครเอาหรอก

“เค้าก็ไม่สนหรอก แล้วเค้าก็ไม่ง้อยุนยุนด้วย เค้าไม่สนหรอก เค้าน่ารักจะตาย เนอะลูกชอน”เด็กชายหน้าขาวปากแดงที่มองผ่านๆ มองใกล้ๆ มองแบบพินิจพิจารณา มองยังไง๊ยังไงก็เหมื๊อนเหมือนผู้หญิงหันไปพยักเพยิดกับเด็กชายอีกคน เด็กผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นฝาแฝด(คนละฝา) ถูกคุณหมอเอาออกจากท้องตามๆกันมาให้เห็นด้วย อ๊า..ลูกชอนอ่ะ เดินช้าจริงๆเลย มาช่วยลูกแจเลยนะ

“อ่ะ..อื้อ”เด็กชายที่ตามมาอีกคนเข้ามาเกาะหลังผู้ที่เป็นน้องชายฝาแฝด พลางพยักหน้าจ๋อยๆของตัวเองกับหลังอวบๆของน้องชายฝาแฝด

“เน่ ลูกชอน บอกน้องชายนายมั่งนะ ว่าให้พูดดีๆกับพี่ด้วย”

“ฮะๆๆ”ศีรษะเล็กพงกเร็วๆพร้อมกับรับปาก ผมที่ปกคลุมเปิดไปมาตามแรง เห็นเชียวว่าหน้าผากมัน ..เถิก..

“เนี่ย หัดทำตัวแบบลูกชอนมั่งนะลูกหมู จะได้มีคนมารัก”

“เชอะ”พูดไปเถอะ ลูกแจไม่สนหรอก ชิ

“แล้วหัดแบ่งข้าวให้ลูกชอนกินมั่ง อย่าเอาแต่แย่ง ดูดิ๊ลูกชอนผอม ตัวไม่ถึงครึ่งของลูกแจเล๊ย เนี่ยทำแบบเค้าเนี่ย แบ่งขนมในมินนี่ทุกวัน”

“เค้าไม่ได้แย่งนะ แต่ลูกชอนไม่กินเอง”

“ลูกชอนเค้ากินไม่ทันนายอ่ะสิ”

“หึ ไม่จริงซะหน่อยนะ ลูกชอนเนอะ”

“อ่ะ อื้อ ลูก ลูกชอน ไม่ ไม่อยากกินเองฮะ พี่ยุนโฮ”

“เข้าใจยัง เข้าใจยัง ไปเลยไป เรียกเค้ามาแล้วก็ไม่เห็นจะว่าจะทำอะไรเลย ถอยไปเลย ขวางทางเค้านะเนี่ย รู้ตัวเปล่า”

“หึ ยังไม่ถอยหรอก เพราะที่เรียกมา ยังไม่ได้พูดเลย เค้าจะพูดแล้วนะ”

“ก็พูดมาดิ”เรื่องมากจริงเลย ลูกแจจะรีบไปเล่นกับจุนซูนะ 

“คือ.....”

“คือ?”ให้เร็วเลยๆ ลูกแจยืนเมื่อยแล้วนะเนี่ย ลูกชอนก็อะไรไม่รู้ไม่ช่วยลูกแจเลยสักนิด เป็นพี่ชายลูกแจหรือเปล่าเนี่ย ขนาดอยากเป็นเพื่อนกับจุนซูยังให้ลูกแจช่วยพูดให้เลย 

“คือ...”

“คือ?”จะพูดมั้ยวันนี้ ลูกแจจะรีบไปนะเนี่ย จุนซูรออยู่กับฮยอนจุงแล้วน่ะ

“คือว่า..”

“ว่า?”โอ๊ยย อะไรติดปากอยู่เนี่ย

“คือแบบ....แบบว่า...”

“ว่า? โอ๊ย ไม่รอแล้ว ลูกแจไปเล่นกับจุนซูดีกว่า แล้วถ้าอยากจะพูดก็ไปตามแล้วกัน ป่ะลูกชอน ไปเล่นกับจุนซูกัน”เด็กชายหน้าตาน่ารักสุดๆใช้มืออวบอูมสีขาวฉุดรั้งมือแห้งๆของพี่ชายให้ออกจากซุกที่หลังของตัวเองให้ออกเดิน

ทว่า...



“เดี๋ยว!!”มือใหญ่กว่าจับข้อมือขาว(อวบ) ฉุดรั้งการออกเดินให้อยู่กับที่ ใบหน้าขาวหวานใสหันกลับไปมองคนตัวโตกว่า

“หื้ม?”อะไรอ่ะ หรือว่าจะพูดได้แล้ว


“เค้าจะไปเมกา”ปากที่ย้อยนิดๆพร่ำพูดเบาๆ


.

.

.

สิบกว่าปีผ่านไป ไวเหมือนชอตฟิค


            ณ สนามบินนานาชาติอินชอน

ชายหนุ่มรูปหล่อในชุดสบายๆแต่ก็ดูโดดเด่น ตาคมภายใต้แว่นตาสีชาอันโตเหม่อมองผ่านศีรษะผู้คนหลายคน มองหาคนที่เค้านัดให้มารับ

มันไปอยู่ไหนของมันนะ ไอ้มิน

“อ้าวพี่ยุนโฮ ทางนี้ๆ”

.

.

“ทำไมมาช้าแบบนี้เนี่ย”

“โหยพี่ คนเรามันก็ต้องมีธุระอะไรบ้างดิ๊ ผมน่ะผู้บริหารนะครับ โรงแรมเราของเราก็ไม่